Update vanuit Sri Lanka

8 oktober 2017 - Colombo, Sri Lanka

Hoi allemaal,

Deze blog heeft even op zich laten wachten haha, het waren drukke weken (positief en negatief gezien).

De derde werkweek ging erg goed, ik heb het weer heel erg naar mijn zin gehad op de Usha groep en als hoogtepunt mocht ik mee op visite met Pushpa naar het kinderziekenhuis, Lady Ridgeway Hospital. Een kindje, Sathsara, lag daar opgenomen met een aspiratie pneumonie. Het was erg bijzonder om te zien hoe blij Sathsara was om Pushpa (en mij) te zien, hij huilde erg hard!! Ik heb Sathsara in de weken dat ik hem heb leren kennen, nog nooit zien huilen!
​Gelukkig mocht Sathsara de vrijdag van werkweek 3 weer mee terug naar Prithipura.

Tijdens werkweek 3 heb ik erg uitgekeken naar het weekend, Eva en Alberto kwamen op bezoek en mijn verjaardag kwam eraan!! Ik heb op de Usha en Maithree groep verteld dat ik zondag 24 september jarig ben en omdat ik de week erna lekker met vakantie was, heb ik vrijdag voor mijn vakantie getrakteerd op een luxe chocolade cake!
​Ik heb ontzettend moeten lachen want Sirhani en Pushpa, twee lieve Akka's op de Usha groep, begonnen voor mij happy birthday te zingen en gaven me kussen en knuffels, super lief!!
​Die middag kwamen Eva en Alberto aan en ook Eva kreeg een dikke pakkerd van Sirhani haha (Volgens mij was dat even een shock voor Eva maar super lief bedoeld hahaha)
​Die middag heb ik de Usha en Maithree groep aan Eva en Alberto laten zien en mocht ik 'smiddags vrij nemen om met hun naar het zuiden (Unawatuna) af te kunnen reizen. 

Toen kon de heerlijke vakantie week beginnen!
​We hebben erg veel gedaan en gezien, hier komt een korte opsomming:
Unawatuna, een mooie badplaats in het zuiden. Hier hebben we gesnorkeld bij Jungle Beach (een afgelegen stuk strand wat prachtig in de natuur ligt).
​Die zondag hebben we mijn verjaardag gevierd maar helaas en heel zielig voor Eva, is zij zaterdag ziek geworden na de snorkeltocht. Ze was erg verzwakt door al het vochtverlies waardoor we die zondag maar rustig aan hebben gedaan. Ik heb van Alberto een nieuw spelletje geleerd: Scopa! En aan het eind van de middag, toen Eva zich wat beter voelde, werd ik spontaan verrast door een bed vol cadeautjes en kaarten vanuit Nederland! Heel erg bedankt iedereen en ook voor de felicitaties!! Ik heb de nodige traantjes gelaten want het is toch wel een beetje een gekke verjaardag zo ver weg en zeker om dan als die lieve kaarten te lezen!
Maar goed, toen de tranen weggeveegd en lekker een smoothie gaan drinken op het strand en uit eten geweest! Het was uiteindelijk toch een geslaagde verjaardag haha! 

Op de maandag Galle bezocht, hier is het oude Nederlandse fort te bezoeken. Daarna naar Mirissa gereisd, een nóg mooiere badplaats in het zuiden wat ietsjes minder groot en toeristisch is dan Unawatuna voor mij idee, maar super gezellig en mooi! Hier hebben we een heerlijke full body massage gedaan.
​Toen door naar Udawalawe waar we de volgende ochtend om 06.30u op Safari gingen en een erg veel wilde olifanten hebben gezien. Hierna door met de (crazy)bus naar Ella. Ik beschrijf crazy omdat die bussen echt als gestoorde door het verkeer rijden, we zijn blij dat we nog leven haha! De weg van Udawalawe naar Ella is daarbij ook nog eens door de bergen, met haarspeldbochten en al. Dus jullie kunnen je wel voorstellen hoe dat voelt in een bus die als een malle, als toeterend, over de weg scheurt.
Eenmaal in Ella lekker bijgekomen en genoten van het super mooie uitzicht. Met zn drieën de Little Adams Peak beklommen (2u) en Alberto, zonder ons maar met een Italiaans stel wat hij onderweg leerde kennen, de Ella Rock! (4u lang!).
​Hierna hebben we een van de mooiste treinreizen ter wereld gemaakt, van Ella naar Kandy. Het was erg bijzonder om te zien maar de treinreis duurde erg lang, bijna 7 uur.
Aangekomen in Kandy betekende dit dat het afscheid van Alberto en Eva voor mij alweer naderde want dit was alweer het laatste weekend.
​We hebben de tempel van de tand bezocht en wat andere boeddhistische tempels. Het is allemaal soms wat ongelooflijk om mee te maken en te zien omdat alles hier zo anders is en je eigenlijk gewoon maar door gaat alsof het normaal is.
​Achteraf denk ik dan, jeetje wat heb ik vandaag toch allemaal weer ervaren... Maar ik probeer toch van ieder moment zo veel mogelijk te genieten!

Maartje en Hannah zijn het laatste weekend dat ik met Eva en Alberto was, ook naar Kandy gekomen met de trein dus hebben we de laatste dag, zaterdag, met zn vijven gespendeerd. Hierna heb ik zondag ochtend afscheid genomen van Eva en Alberto, dit was toch een beetje een gek gevoel, ondanks dat dit er ook gewoon bij hoort en ik wist dat dit eraan kwam.

Eva en Alberto zijn na Kandy nog lekker een weekje met zn tweeën doorgereisd naar het noorden, Dambulla, Sigirya, Trincomalee en tot slot Anuradhapura. Gisteren avond (7-10-2017) zijn ze helaas weer vertrokken naar huis.

Samen met Maartje en Hannah zijn we met de taxi naar huis gegaan, maar wat een verschrikkelijke reis was dat haha! De weg van Kandy naar Colombo is geen highway maar je kunt het zien als een provinciale weg zoals de Liesbosweg-Leursebaan haha! Het was ontzettend druk en het duurde maar liefst 3,5uur tot we terug bij Prithipura waren. Normaal is het maar 2 uur rijden dus we hebben redelijk afgezien. Hierna moesten we nog eten én boodschappen doen dus het was ongeveer 20.30u toen we goed en wel thuis waren en ik was echt uitgeput.

Afgelopen week, werkweek 4, was hierom echt zwaar. Ik had vanaf zaterdag avond in Kandy al buikkrampen maar nog geen diarree, maar vanaf dinsdag begon het. Ik ging me met de dag slechter voelen en donderdag was het toppunt.
Daarbij was niet alleen ik ziek, ook Maartje heeft een zware week achter de rug.
​Woensdag 4 oktober is ze naar het ziekenhuis gegaan, eerste hulp, om naar haar oor te laten kijken. Ik weet niet meer zeker of ik dit al had beschreven maar Maartje heeft al eerder een oorontsteking gehad waarvoor antibiotica en een afspraak bij de KNO-arts. Deze week begon opnieuw de pijn en gehoor vermindering aan één kant, eenmaal in het ziekenhuis gaven de artsen aan dat Maartje een ernstige, terugkerende oorontsteking had en dachten ze dat ze een verhoogd risico op een sepsis had vanwege de duur en ernst van de ontsteking.
​Maartje kreeg hierom een infuus (venflon) met antibiotica, om zo snel mogelijk de infectie tegen te gaan. Dit heeft ze 3 dagen gehad, waarvoor we iedere ochtend en avond, terug naar het ziekenhuis moesten, om een gift AB te laten inspuiten.
​Daarnaast kreeg Maartje ook nog een orale AB kuur en pijnstillers waardoor ze zich echt niet lekker en duf van voelde.
Daar lagen we dan, samen in onze kamer bij Prithipura... ziek...
​Heel erg toevallig dat we precies in dezelfde week dit mee hebben moeten maken en vooral voor Maartje erg heftig en spannend wat er besloten zou worden door de artsen van het Hemas Ziekenhuis.
Vrijdag avond gaf de KNO-arts aan dat hij de ontsteking meer een schimmelinfectie vond en kreeg ze oordruppels mee die ze 3x per dag moet gebruiken, 15 dr. in totaal. Ook moet de AB kuren afmaken. Godzijdank is het infuus verwijderd!

​Nu is het zondag en zijn we allebei, als een wonder, voor bijna 100% opgeknapt!
​Alsof we elkaar aanvoelen en tegelijkertijd ziek moesten zijn, zo gingen we onszelf ook tegelijk weer beter voelen!
​En nog een leuk nieuwtje.. we hebben feedback op onze stagewerkplannen gekregen van onze docent. We hoeven allebei maar één ding toe te voegen/aan te passen en het zag er verder erg goed uit! Al het werk dus niet voor niets gedaan!

​Tot snel weer!!

Foto’s

8 Reacties

  1. Willy-An:
    8 oktober 2017
    Wauw Siem, wat heb jij weer veel meegemaakt.En inderdaad positief en negatief. Gelukkig dat je weer opgeknapt bent. Geniet weer van de komende week. Ik kijk uit naar je volgende Blog.
    Liefs van ons allemaal💋
  2. Ellen Schrauwen:
    8 oktober 2017
    Oo mooi om te lezen!
    Tranen in mijn ogen😘
    Groetjes!
  3. Maarten en Marjo:
    8 oktober 2017
    Zo indrukwekkend om te lezen Simone!! Wat een belevenissen!
    Inderdaad positief en negatief, maar heel fijn dat jullie je allebei weer beter voelen.
    Wat goed dat de beoordeling zo positief is. Ga zo door. Heel veel succes en liefs van ons uit Prinsenbeek.
  4. Laura:
    8 oktober 2017
    Heel erg mooi om te lezen lieve Siem!! Ik ben blij dat het met jullie weer beter gaat! Geniet ervan!!😘
  5. Peter en José:
    8 oktober 2017
    Hartstikke fijn dat je ondanks alles toch een fijne verjaardag hebt kunnen vieren. Kijk maar goed uit in dat malle verkeer. Zo te lezen steek je enorm veel op van je stage. Deze ervaring zul je nooit vergeten. We denken aan je. Veel succes.
  6. Eva en Alberto:
    9 oktober 2017
    Het was een hele leuke week samen! We hebben genoten!!😘
    Super fijn dat het weer beter gaat en dat de feedback van de docent zo positief was! Groetjes ook aan Maartje en Hannah!
  7. Tante José en ome Jan:
    11 oktober 2017
    Hallo Simone, dat is allemaal best heftig ja, wat een belefenis.
    Fijn dat alles verder goed is, en verder heel veel succes.
  8. Monique Schrauwen:
    11 oktober 2017
    Hoi Simone wat kan je dat toch mooi verwoorden zo'n reisverslag. Heel indrukwekkend om daar te mogen zijn! En gelukkig had je een fijne vakantieweek en dat je toen niet ziek was! Ik kijk uit naar je volgende reisverslag! Veel werkplezier ! Groetjes ome Frank tante Monique Eline en dianne